De meesten leven nog.
De dienstbaren, die rond de oorlog gingen dienen bij boer, burger of op de pastorie. Ze werkten dag in dag uit voor een loontje. Als knecht in weer en wind. Als meid 'voor dag en nacht met kost en inwoning' of als huishoudster op een pastorie. Vooral deze laatste groep weet veel interessants, maar vertellen is vers 2 …

Toch moeten deze verhalen vastgelegd worden in een boek.
En niet alleen die van de boerenknecht of -meid maar vooral ook van diegenen die bij 'dure' families gingen werken.

Anoniem?
Mogelijk zijn uw gegevens privé van karakter. Reageer dan tóch. Uw verhaal kan gemakkelijk anoniem verwerkt worden. Uw levensweg dient te worden vastgelegd. Uw ervaringen zijn erg uniek.
Rooie rakkers denken dat dienstverband in vroeger tijd meestal een kwestie was van uitknijperij, knechting, slavernij en onderdrukking. Maar velen spreken dit tegen en kijken met voldoening terug.
Denk niet: Och, ik heb niets meegemaakt maar altijd hard gewerkt. Iederéén beweert dat hij / zij vroeger keihard heeft gewerkt. Maar onder welke omstandigheden?

Verschillende vragen kunnen gesteld worden:
Uit welk soort gezin kwam u zelf? Kunt u zich nog veel herinneren uit uw kindertijd? Waarom ging u dienen? Hoe oud was u en in wat voor soort familie kwam u terecht? Wat verdiende u bij aanvang en hoe steeg het loon? Was de behandeling goed of juist erg slecht? Kreeg u ook een stuk opvoeding en scholing mee? Cursussen - toekomstkansen.

Hebt u nog foto's uit de tijd dat u diende?
Al tijdenlang geef ik voordrachten en lezingen over volkshistorie en heemkunde. Zo is mijn voordracht De Meidenkist in heel Nederland bekend. Mensen luisteren ademloos en vullen aan met persoonlijke belevenissen. Ik vertel over een tijd die sommigen nota bene zélf hebben meegemaakt! Hérkenning en érkenning zijn hun deel.
De échte verhalen komen los in de pauze en na afloop. Teveel om te onthouden. Want soms moet ik nog honderd km door de nacht huiswaarts …
De mensen schrijven mij brieven, sturen diploma's en foto's en zijn blij dat ze een luisterend oor hebben. Dikwijls zijn ze eenzaam en hebben hun verhaal nog nooit kunnen vertellen. Schrijnende verhalen soms. Maar gelukkig overheersen de verhalen die duiden op een harde, doch goed verdragen werktijd. Verhalen over hun voorgeprogrammeerde levensweg die voor veel dames drie stations kende: meisje - vrouw - moeder.
Maar ook verhalen van spijt, wroeging en gemiste levenskansen.

Reageer vóór het te laat is!
Met vriendelijke groeten en dank voor al uw moeite,
Cees A.M. Prinsen 'Op 't Loo' Groot Loo 1, 5081 BK Hilvarenbeek Tel: 013.505.6480
E-mail: prinsenvd@tiscali.nl of klik hier